тема вялікай айчыннай вайны на прімере у сучаснай паэзіі
Тэма Вялікай Айчыннай вайны, да якой звяртаюцца пісьменнікі, стала вызначальнай для сучаснай беларускай літаратуры. Гэта творы, якія даюць шырокае апісанне страшнай трагедыі, таксама расказваюць нам пра франтавое жыццё і партызанскі рух на Беларусі. Часам пісьменнікі ставяць сваіх герояў у такія ўмовы, дзе ад іх патрабуецца бескампрамісны маральны выбар. Аднак у франтавых умовах ад асабістага выбару чалавека не заўсёды шмат залежыць. Іншая справа — партызанская вайна. Тут чалавек можа патрапіць у такія ўмовы, калі ён павінен разлічваць толькі на самога сябе, на свой вопыт, калі дапамогі чакаць
Вялікая Айчынная вайна 1941—1945 (22 чэрвеня 1941 — 9 мая 1945) — прынятая ў савецкай гістарыяграфіі назва вайны Савецкага Саюза супраць нацысцкай Германіі і яе еўрапейскіх саюзнікаў — Венгрыі, Італіі, Румыніі, Славакіі, Фінляндыі, Харватыі; важнейшая частка Другой сусветнай вайны (1 верасня 1939 — 2 верасня 1945). Працягвалася 1418 дзён і начэй. У фінансаваных беларускай дзяржавай гістарычных выданнях тэрмін яшчэ выкарыстоўваецца, іншыя гісторыкі, у тым ліку такія прызнаныя спецыялісты, такія як Юрый
Але Айчынная вайна называецца Вялікай, бо вялікі быў народны подзвіг. Людзі ваявалі не за палітычныя каштоўнасці, а за свой дом, сад каля яго, за сям’ю. Заканамерна, што перамаглі тыя, хто змагаўся за чалавечыя каштоўнасці. Ветэраны ВАВ могуць расказаць нам, як страшная вайна, наколькі свет лепш. Але іх становіцца ўсё менш . Так давайце ж самі памятаць пра гэта, каб вялікія і малыя вайны засталіся ў гісторыі! Больш чым паўстагоддзя таму адгрымелі апошнія залпы вайны. Вярнуліся дадому мільёны мужчын, абазнаных ўсе нягоды, якія калі-небудзь даставаліся на долю чалавека І шмат мільёнаў ваенных і цывільных не вярнуліся.
Вайна пакінула крывавы след у гісторыі нашага народа, у кожнай сям’і, у чалавечых лёсах. Бяда не абышла і тых, хто вярнуўся дадому з яе крывавых палёў. Многія памерлі ад франтавых ран, засталіся інвалідамі. Вайна пакінула меткі на кожным пакаленні. Але памяць людская не сцірае жудасныя і гераічныя падзеі, не сціхае боль ад страт, не затуманьваецца слава герояў. А як жа даведацца, што было тады, у часы вайны? На жаль, рэальных сведкаў тых падзей Вялікай Айчыннай з кожным годам становіцца ўсе менш. Хто данясе да нас ваенную гісторыю, хто раскажа — як яно было на самой справе? Адно я магу сказаць упэўнена: не горш за людзей нам распавядаюць кнігі. Яны — адны з лепшых крыніц інфармацыі.
У часы Вялікай Айчыннай вайны П. Панчанкам быў напісаны першы ў беларускай паэзіі высокамастацкі цыкл "Іранскі дзённік" (1944—1945), куды ўвайшлі такія вершы, як "Герой", "Сустрэча з бярозай", "Бутэлька Цынандалі", "Рамантыка", "Сон пра апошні залп" і інш. Паэзія ваенных гадоў у яе патрыятычным гучанні прадстаўлена не толькі беларускімі савецкімі паэтамі. 2. Творы беларускіх паэтаў, якія загінулі ў гады Вялікай Айчыннай вайны. Дваццаць шэсць імёнаў ушанаваныя на граніце мемарыяльнай дошкі ў мінскім Доме літаратара. Дваццаць шэсць беларускіх пісьменнікаў падзялілі лёс кожнага трэцяга жыхара сваёй краіны, які загінуў у час Вялікай Айчыннай вайны.
Літаратура перыяду Вялікай Айчыннай вайны. Лёс Беларусі ў вайне. Гераізм савецкіх людзей. Вайна і літаратура. Пісьменнікі-франтавікі, удзельнікі партызанскага і падпольнага руху. Творчасць паэтаў, якія загінулі ў гады вайны. Складанасць ваенных падзей і калізій у адлюстраванні літаратуры. Франтавы і партызанскі друк.
Перыяд Вялікай Айчыннай вайны – асобы перыяд у гісторыі Беларусі. З 22 чэрвеня 1941 г. па 28 ліпеня 1944 г. яе тэрыторыя з’яўлялася зонай германскай акупацыі, якая мела для рэспублікі катастрафічныя наступствы. Беларускі народ унёс значны ўклад у агульную перамогу над нацызмам. У савецкі перыяд былі дасягнуты значныя поспехі ў арганізацыі навуковых даследаванняў, падрыхтоўцы спецыялістаў, праведзена значная праца па камплектаванні архіўных фондаў, іх сістэматызацыі, публікацыі дакументаў і матэрыялаў, што спрыяла колькаснаму і якаснаму росту навуковых даследаванняў па праблемах гісторыі Беларусі перыяду Вялікай Айчыннай вайны.
Падзеі ў трагікамедыі адбываюцца ў гады Вялікай Айчыннай вайны на тэрыторыі, акупіраванай фашыстамі. Адбываюцца па законах вадэвіля. Цярэшка Калабок, былы калгасны пастух, бацька вялькай сям,і стаў старастам, фашысцкім паслухачом, здраднікам. І сям,я ўчыніла над ім суд. А ў канцы п,есы становіцца вядома, што ніякі ён не здраднік, што старастам ён стаў па загаду партызанскага камандвання. Але прызнанне Цярэшкі запазнілася і ўжо адбылася трагедыя -сын Валодзя падарваў нямецкую камендатуру і сам гераічна загінуў, каб рэабілітаваць сябе і сваю сям,ю за бацькаў учынак. А. Макаёнак вызначыў жанр тво
Перыяд Вялікай Айчыннай вайны – асобы перыяд у гісторыі Беларусі. З 22 чэрвеня 1941 г. па 28 ліпеня 1944 г. яе тэрыторыя з’яўлялася зонай германскай акупацыі, якая мела для рэспублікі катастрафічныя наступствы. Беларускі народ унёс значны ўклад у агульную перамогу над нацызмам. У савецкі перыяд былі дасягнуты значныя поспехі ў арганізацыі навуковых даследаванняў, падрыхтоўцы спецыялістаў, праведзена значная праца па камплектаванні архіўных фондаў, іх сістэматызацыі, публікацыі дакументаў і матэрыялаў, што спрыяла колькаснаму і якаснаму росту навуковых даследаванняў па праблемах гісторыі Беларусі перыяду Вялікай Айчыннай вайны.
Страшнымі для Беларусі былі гады Вялікай Айчыннай вайны, якую вёў Савецкі Саюз з гітлераўскімі захопнікамі, што прыйшлі на нашу мірную зямлю. Гэты час стаў цяжкім выпрабаваннем для ўсяго народа. Людзі, перажыўшыя вайну, ніколі не здолеюць закрэсліць яе ў сваёй памяці. Яны павінны расказаць пра свае страты і перажыванні нам, людзям ХХІ стагоддзя, каб гэтая трагедыя больш не паўтарылася. Вось чаму ўспаміны пра Вялікую Айчынную вайну знаходзяць водгук у нашых сэрцах, усіх нашых сучаснікаў. Адкуль жа нам яшчэ ведаць пра тыя падзеі, як не з успамінаў, мастацкіх твораў, кінафільмаў?
У розных кутках Беларусі, якая страціла ў 1941-1945 гадах кожнага трэцяга жыхара, створаны сімвалічныя мемарыяльныя комплексы, устаноўлены манументы, прысвечаныя падзеям самай трагічнай і кровапралітнай вайны на гэтай шматпакутнай зямлі.Сёння ў краіне каля 9 тысяч помнікаў і пахаванняў Вялікай
Вялікая Айчынная вайна ў літаратуры спачатку паказвалася ў гераічным арэоле. Пазней літаратура звярнула ўвагу на яе трагедыйнасць, складанасць, дабівалася большай праўды яе інтэрпрэтацыі. На сучасным этапе Вялікая Айчынная вайна паказваецца часцей за ўсё як усеагульнае спусташэнне зямлі і чалавечых душ. Літаратурна-мастацкая творчасць амаль усіх майстроў слова ваеннага часу як у беларускай, так і суседніх літаратурах, пачыналася з услаўленча-заклікальных вершаў. Паэты звярталіся да жанру паслання, заклікання, верша-закліку (“Беларускім партызанам”, “Зноў будзем шчасце мець і волю” Янкі Kупалы;
СССР у Вялікай Айчыннай вайне ставіў наступныя задачы: n абарона Айчыны, вызваленне акупаванай ворагам савецкай тэрыторыі і насельніцтва; n аказанне дапамогі народам Еўропы і вызваленне ад фашызму, ліквідацыю фашызму і яго “новага парадку”, выратаванне сусветнай цывілізацыі ад фашысцкага варварства; n недапушчэнне у будучым магчымасці новай вайны з боку агрэсіўных сіл і дзяржаў. Канкрэтнай праграмай мабілізацыі сіл і сродкаў краіны на барацьбу з ворагам з’яўлялася дырэктыва СНК СССР і ЦК ВКП(б) партыйным і савецкім арганізацыям прыфрантавых абласцей ад 29 чэрвеня 1941 г. У ей патрабавалася: n.
Гродна в гады Вялікай Айчыннай вайны (1091-1945 гг.): Да 50-годдзя Вялікай Перамогі.– Гродна, 1995. – 206 с. Памяць: Гіст.-дакумент. хронікі гарадоў і раёнаў Беларусі. Гродненщина накануне и в годы Великой Отечественной войны (1939-1945 гг.) (по док.гродн.архивов) / сост. Г.А.Адросенко [ и др.] – Гродно, 2005. Басюк, І.А. Пачатковы перыяд Вялікай Айчаннай вайны вайны на тэрыторыі Беларусі: Манаграфія / І.А.Басюк.– Гродна, 2003. – 238 с. Журавков, М.А. Освобождение Гродненщины от немецко фашистских захватчиков и увековечение памяти жертв фашизма / М.А.Журавков // 60-летие образования Гродненской области. Материалы международной научной конференции. 3-4 марта 2004 г. г.Гродно. – С.159-163.
Літаратура перыяду Вялікай Айчыннай вайны. Лёс Беларусі ў вайне. Гераізм савецкіх людзей. Вайна і літаратура. Прачытанне рамана з сучасных пазіцый. Псіхалогія ўласніцтва, яго ўплыў на характар і лёс чалавека. Стыль рамана. Паэтызацыя духоўнага хараства беларускай жанчыны ў аповесці “Люба Лук’янская”. Раманы К. Чорнага перыяду Вялікай Айчыннай вайны: “Вялікі дзень”, “Пошукі будучыні”, “Млечны шлях”. Эпічная маштабнасць, філасофскае асэнсаванне лёсу беларусаў, праблема гуманізму і гераізму. Дзённік К. Чорнага. Традыцыі К.Крапівы ў сучаснай паэзіі, прозе, драматургіі. Жыццё і творчасць Міхася Лынькова. Біяграфія.
Тэма Вялікай Айчыннай вайны, да якой звяртаюцца пісьменнікі, стала вызначальнай для сучаснай беларускай літаратуры. Гэта творы, якія даюць шырокае апісанне страшнай трагедыі, таксама расказваюць нам пра франтавое жыццё і партызанскі рух на Беларусі. Часам пісьменнікі ставяць сваіх герояў у такія ўмовы, дзе ад іх патрабуецца бескампрамісны маральны выбар. Аднак у франтавых умовах ад асабістага выбару чалавека не заўсёды шмат залежыць. Іншая справа — партызанская вайна. Тут чалавек можа патрапіць у такія ўмовы, калі ён павінен разлічваць толькі на самога сябе, на свой вопыт, калі дапамогі чакаць
Комментарии
Отправить комментарий